دکتر باهوش - مشاورپزشکی،زيبايي،تغذيه ورژيم درماني

ویزیت در منزل -شمال تهران/شمال شرق تهران
یکشنبه ۸ اردیبهشت ،۱۳٩٢ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ۱:٠٢ ‎ب.ظ

ویزیت بیماران شما در منزل توسط پزشکان مجرب با هزینه مناسب

تلفن تماس 09329145616

مناطق شمال تهران/ تهرانپارس/نارمک

کمبود ویتامین د و ارتباط آن با بیماری دیابت
یکشنبه ٢٩ آبان ،۱۳٩٠ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ

پایین بودن ویتامین D در جریان خون، کمتر از حد طبیعی می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع دوم را افزایش دهد. محققان استرالیایی متوجه شدند افرادی که ویتامین D کافی دریافت نمی‌کنند، با احتمال 57 درصد بیشتر از افرادی که دارای مقادیر کافی این ویتامین در بدن‌شان هستند، ممکن است به دیابت نوع دوم دچار شوند. ویتامین D، هنگام قرار گرفتن در معرض نور خورشید به‌طور طبیعی در بدن ساخته می‌شود. همچنین مصرف برخی غذاها مانند تخم‌مرغ و ماهی می‌تواند به تامین این ویتامین در بدن کمک کند. مهم‌ترین کاربرد ویتامین D به همراه کلسیم برای ساخت و تقویت استخوان‌های بدن است. آخرین مطالعات نشان داده علاوه بر موارد بالا، ویتامین D می‌تواند به پایین آمدن فشار خون و همچنین کنترل قند خون کمک کند. در افرادی که مبتلا به دیابت نوع دوم هستند، بدن نمی‌تواند از انسولین تولید شده به‌طور موثر برای کنترل قند خون استفاده کند. در عین حال محققان متوجه شدند ویتامین D می‌تواند به افزایش ترشح انسولین در بدن کمک کرده و به این ترتیب کنترل قند خون را ساده‌تر کند. این ویتامین‌، همچنین نقش زیادی در کاهش خطر ابتلا به آسم، بیماری‌های قلبی و برخی انواع سرطان‌ها دارد.

کمبود ویتامین د و دیابت
یکشنبه ٢٩ آبان ،۱۳٩٠ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ٧:۱۳ ‎ب.ظ

حجامت به روایت تصویر
جمعه ٢۸ فروردین ،۱۳۸۸ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ

عفونت های تنفسی ویروسی شایع
پنجشنبه ۳٠ آبان ،۱۳۸٧ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ

مقدمه ویروس ها، انگل های داخل سلولی اجباری متشکل از نوکلئوکپسید پروتئینی حاوی DNA یا RNA بوده که برای همانند سازی و تکثیر، به سلول ها نیاز دارند. ابتدا ویروس به گیرنده ای بر سطح سلول میزبان متصل می شود. بعد از اتصال، ویروس به درون سلول نفوذ کرده و یا به غشاء سلولی می پیوندد. همچنانکه ویروس وارد سلول می شود، پوشش خود را از دست داده و بعد از عمل پوشش برداری، نوکلئوپروتئین آزاد شدۀ ویروس، برای تولید نسل عفونت زا، شروع به همانند سازی می نماید. خروج ویروس عفونت زای بالغ از سلول، نشانۀ پایان دورۀ نهفتۀ عفونت است. عفونت ویروسی می تواند از طریق سطوح اپیتلیومی یا مخاطی، به بافتهای عمقی تر نفوذ کرده و سپس از راه عروق خونی، عروق لنفاوی و یا راههای عصبی در تمام بدن منتشر گردد. شایعترین راه انتقال عفونتهای ویروسی، ذرات و قطرات آئروسل معلق در فضا، تماس مستقیم با فرد بیمار و خوردن آب و غذای آلوده به ویروس می باشد. از آنجا که ویروس ها فاقد دستگاه آنزیمی و متابولیسمی بوده و درون سلول های میزبان زندگی می کنند، آنتی بیوتیکها تاثیری بر ویروس ها ندارند. بیماری حاد تنفسی: بیماریهای حاد تنفسی ویروسی، جزء شایعترین بیماریهای انسان هستند. از دست دادن حدود 50-30% زمان کار و 80-60% زمان مدرسه، ناشی از این عفونتهای تنفسی است. یک خطای درمانی بزرگ، استفاده از داروهای ضد باکتریال در درمان عفونتهای تنفسی ویروسی است. دو سوم تا سه چهارم از موارد بیماریهای حاد تنفسی، توسط ویروسها ایجاد می شوند. تا کنون بیش از 200 ویروس متمایز که قادر به ایجاد این بیماری ها در انسان می باشند، شناسایی شده اند. این درگیری اغلب در قسمتهای فوقانی رخ میدهد، اما گاهی نیز درگیری مجاری تنفسی تحتانی بخصوص در جوانترها و گروههای خاص اپیدمیولوژیک، دیده می شود. بیماریهای ناشی از ویروسهای تنفسی، به انواع سرماخوردگی، فارنژیت، کروپ، تراکئیت، برونشیت و پنومونی تقسیم می شوند. پنج گروه ویروسهای تنفسی شامل رینوویروسها، کروناویروسها، ویروسهای سن سیشیال تنفسی، ویروسهای پاراآنفلوآنزا و آدنو ویروسها می باشند. رینو ویروس ها: عفونت با رینوویروسها در سراسر سال و بیشتر در اوایل پائیزو بهار است.مبتلایان غالباً در سنین پائین می باشند. در 25 تا 70% موارد، عفونت اولیه در خانواده، به عفونت ثانویه به خصوص در خانواده های پر جمعیت منجر می گردد. راههای سرایت ویروس عبارتند از: تماس مسقیم افراد با ترشحات آلوده به خصوص ریز قطره های تنفسی، تماس دست به دست که آلوده شدن مخاط ملتحمه یا بینی توسط خود فرد را به دنبال دارد و همچنین سطوح محیطی مانند سطوح پلاستیکی که یک تا سه ساعت قبل آلوده شده اند. تا زمانی که ویروس از دستها و مخاط فرد ناقل، قابل جداسازی نبوده و فرد علائم متوسط سرماخوردگی را نشان ندهد، انتقال شایع نیست. برخلاف تصور، تماس با هوای سرد، خستگی و کم خوابی با افزایش میزان بیماریهای رینوویروسی همراه نبوده است. دورۀ نهفتگی 2-1 روز است. علائم سرماخوردگی شامل آبریزش بینی، عطسه، احتقان بینی و گلودرد می باشند و علائم سیستمیک مانند بیحالی، سردرد و تب یا وجود نداشته و یا خفیف هستند. دورۀ بیماری، 9-4 روز بوده و معمولاً خود به خود بهبود می یابد. موارد عارضه دار، شامل عفونتهای تنفسی تحتانی مانند برونشیت و برونشیولیت، تشدید آسم و بیماریهای مزمن ریوی، اوتیت مدیا و یا سینوزیت حاد ( به دنبال انسداد شیپور استاش یا منافذ سینوسی ) چندان شایع نیستند. درمان اختصاصی ضد ویروسی وجود ندارد. بیماران تنها به کاهش فعالیت توصیه شده و در موارد وجود علائم شدید، آنتی هیستامین و NSAID تجویز می گردد. کروناویروسها: عفونت با کروناویروسها، از نظر علائم بالینی مشابه عفونتهای تنفسی رینوویروسهاست. با این تفاوت که میزان ترشحات بینی در عفونت با کروناویروسها بیشتر است. دورۀ نهفتگی کمی طولانی تر ( تقریباً 3 روز ) و دورۀ بیماری کمی کوتاهتر و حدود 7-6 روز می باشد. نحوۀ انتقال نیز همانند رینوویروسها از طریق ریز قطره های تنفسی معلق و نیز تماس دست به دست است. عفونتهای تنفسی ناشی از کروناویروسها، می توانند موجب تشدید برونشیت مزمن شوند. ویروس سن سی شیال تنفسی : این ویروس، شایع ترین علت بیماری دستگاه تنفسی تحتانی در نوزادان و نیز مهمترین پاتوژن در کودکان کم سن است. اپیدمی عفونتهای تنفسی با ویروس سن سی شیوم در پائیز، زمستان و بهار دیده شده و معمولاً طی یک اپیدمی، نیمی از کودکان در معرض خطر مبتلا می شوند. در بزرگسالان ، عفونت حاصله، سندرمی شبیه سرماخوردگی با علائم آبریزش بینی، گلودرد، سرفه و در بعضی موارد، بیحالی، سردرد و تب ایجاد می کند. این عفونت تنفسی به طور مؤثری بین اعضای خانواده پخش شده و تا 40% بچه ها آلوده می شوند. انتقال از راه تماس نزدیک با دست آلوده یا گرد و غبار و خود آلوده سازی از ملتحمه یا بینی و نیز عطسه و سرفه با انتشار ذرات درشت معلق انجام میگیرد. دورۀ نهفتگی6-4 روز است. ممکنست کودکان تا دو هفته وبالغین به مدت کمتر، ویروس را دفع کنند. ویروس پاراآنفلوآنزا: عفونت با این ویروس، بیشتر در اوایل کودکی دیده می شود و اکثراً تا سن 8 سالگی علیه سروتیپهای 1و2و3 این ویروس آنتی بادی پیدا می کنند.(عفونت با تیپ 4 ویروس کمتر گزارش شده است.)در بزرگسالان، درگیری معمولاً خفیف بوده و ویروس آنفلوآنزا عامل کمتر از 5% بیماریهای تنفسی است. این در حالیست که در کودکان، دومین پاتوژن دستگاه تنفسی تحتانی بعد از ویروس سن سی شیوم تنفسی ( RSV )، ویروس پاراآنفلوآنزاست. تیپ I ویروس، شایع ترین عامل بیماری کروپ ( خروسک ) است. تیپ II، بیماری مشابه ولی با علائم خفیف تر ایجاد می کند. عفونتهای ناشی از تیپ III نیز بیشتر در ماه اول زندگی نوزادان دیده می شوند. انتقال ویروس پاراآنفلوآنزا از طریق تماس فرد به فرد یا آئروسلهای بزرگ، انجام پذیر است. معمولاً دورۀ نهفتگی 6-3 روز می باشد. همانطور که ذکر شد، عفونتهای پاراآنفلوآنزایی در کودکان شیوع بیشتری داشته و علائم شدیدتر است. در کودکان بزرگتر و بزرگسالان، علائم خفیف تر و به صورت سرماخوردگی همراه با خشونت صدا با یا بدون سرفه بوده و درگیری دستگاه تنفسی تحتانی در این گروه شایع تر است. آدنوویروسها: عفونت حاصله، بیشتر در نوزادان و کودکان است. این عفونتها از پائیز تا بهار شایع ترند. 5-3% عفونتهای حاد تنفسی کودکان و 2% عفونتهای بزرگسالان شهری، به دلیل این ویروس است. انتقال از راه استنشاق ذرات ویروسی، تلقیح ویروس در ملتحمه و احتمالاً Fecal – Oral ( مدفوعی ـ دهانی ) می باشد. سرو تیپهای 4 و 7، قادر به ایجاد اپیدمی در سرباز خانه ها در فصول زمستان و بهار هستند. این ویروسها در کودکان سندرم های بالینی متنوعی ایجاد می کنندکه شایعترین نوع آن، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی با رینیت واضح می باشد. تیپهای 3 و 7 این ویروس عامل سندرم ملتحمه ای ـ حلقی کودکان هستندکه با کونژوکتیویت دو طرفه، تب خفیف، رینیت، گلودرد وآدنوپاتی گردنی مشخص می شود. در بزرگسالان، نوعی عفونت حاد تنفسی با گلودرد شدیدو تب تدریجی گاهاً تا39درجه، سرفه و در بسیاری از موارد علائم کوریزا وآدنوپاتی ایجاد می گردد. آنفلوآنزا: نوعی بیماری حاد تنفسی با درگیری تنفسی فوقانی یا تحتانی همراه با نشانه های سیستمیک تب، درد عضلانی،سردرد و ضعف می باشد. تقریباً در اکثر زمستان ها، همه گیری آنفلوآنزا رخ داده و موجب ناتوانی در جمعیت عمومی جامعه و مرگ و میر در گروههای پر خطر می گردد. ویروس آنفلوآنزا: شامل تیپهای A و B و C است. وسیع ترین و شدیدترین اپیدمیهای آنفلوآنزا توسط ویروس آنفلوآنزای A رخ می دهند. در اغلب موارد در طی یک همه گیری، 20-10% جامعه درگیر می شوند که غیبت فراوان از کار و مدرسه را به دنبال دارد. انتقال این ویروس از طریق ریز قطره های عطسه و سرفه، تماس دست به دست و سایر تماسهای شخصی و نیز تماس با اشیاء آلوده می باشد که در نهایت سبب عفونت اپیتلیوم تنفسی می شود. دورۀ نهفتگی،72-18 ساعت می باشد. معمولاً شروع علائم بصورت حاد و سیستمیک، شامل تب و لرز، سردرد، درد عضلانی به ویژه در پاها و ناحیه کمری، بیحالی و متعاقب آن علائم تنفسی به خصوص سرفه و گلودرد و گاهی علائم چشمی است. تظاهرات آنفلوآنزا، از بیماری تنفسی خفیف شبیه سرماخوردگی معمولی تا یک بیماری سیستمیک شدید می تواند متغیر باشد. در موارد بدون عارضه، دورۀ بیماری بعد از 5-2 روز و حداکثر تا یک هفته بهبود می یابد. گاهی در افراد مسن، نشانه های سستی و ضعف بعد از آنفلوآنزا تا چند هفته باقی می ماند. شایعترین عارضۀ آنفلوآنزا، پنومونی، بصورت اولیه یا باکتریال ثانویه یا مختلط هر دو نوع ( اولیه و ثانویه ) می باشد که بیمار را به جای بهبود به سمت تب مداوم، تنگی نفس و سیانوز پیش می برد. سایر عوارض عبارتند از: بدتر شدن COPD ( بیماریهای مزمن انسدادی ریه )، تشدید برونشیت، آسم و نیز عوارض غیر ریوی مانند سندرم ری ( Reye's Syndrome )، میوزیت، میوگلوبینوری و آسیب کلیوی به دنبال آن، میوکاردیت، پریکاردیت و بیماری سیستم اعصاب مرکزی. درمان به صورت علامتی مانند مصرف استامینوفن و ترکیبات ضد سرفه حاوی کدئین ( در صورت وجود سرفه های آزار دهنده ) انجام می شود. در افراد زیر 18 سال، آسپرین به علت خطر ایجاد سندرم ری، منع مصرف دارد. از سایر توصیه ها استراحت و مصرف مایعات می باشد. مروری دوباره و چند یادآوری مهم : قسمت عمدۀ بیماریهای حاد تنفسی، ویروسی بوده و نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارند. همه گیریهای عفونت های تنفسی، به خصوص در محیطهای بسته و پر جمعیت به سهولت و به میزان زیاد رخ می دهد. با توجه به اینکه استنشاق ذرات معلق تنفسی ناشی از عطسه و سرفه و نیز تماس مستقیم دست به دست، راه عمدۀ سرایت بیماری محسوب می گردد، رعایت توصیه های بهداشتی اولیه و اجتناب از برخوردهای نزدیک در مواقع ابتلا به بیماری، یک اصل ساده و بدیهی در کاهش اشاعۀ آن به شمار می رود.

معاینات استخدامی و چکاپ دوره ای کارکنان سازمانها-ارگانهاو شرکتها
جمعه ٢٤ آبان ،۱۳۸٧ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ۱٢:٠٩ ‎ق.ظ

گروه پزشکی درمانگران با کادر پزشکی مجرب اماده انجام معاینات استخدامی و چکاپ دوره ای کارکنان سازمانها-ارگانهاو شرکتها با کمترین هزینه میباشد برای اطلاعات بیشتر با تلفن٠٩٣۵٣٨۵٨۵٨٣یا٧٧٩٣٠٣٠۶-٠٢١ تماس بگیرید

آشنایی با میوه ها وسبزیهای تابستانی
جمعه ۱٤ تیر ،۱۳۸٧ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ

آشنایی با میوه ها وسبزیهای تابستانی طالبی منبع عالی از ویتامین CوA بوده و در فصل بهار روانه بازار می شود. یک طالبی خوب باید با اعمال مختصری فشار در انتهای آن مقاومت کرده، تو نرود و همچنین بوی شیرین و مطبوعی داشته باشد. از خریدن طالبی هایی که رنگ زرد بسیار تیره و یا عطر و بوی کپکی دارنداجتناب کنید چون طالبی هایی از این قبیل معمولاً بسیار رسیده بوده و زود فاسد می شوند. طالبی را قبل از برش دادن می توان به مدت 2-3 روز در دمای اتاق نگهداری کرد ولی پس از بریدن آن بهتر است که در یخچال نگهداری شود. طالبی را می توان به صورت خام به عنوان صبحانه یا سالاد مصرف نمود(بهتر است دمای آن هنگام مصرف برابر دمای اتاق باشد). خربزه سرشار از ویتامینC بوده و بهترین فصل مصرف آن تابستان است. خربزه مناسب دارای پوست سبز متمایل به زردی بوده و رنگ گوشتش هم نارنجی است و می بایستی دارای عطر و وبوی قوی باشد. خربزه را می توان به مدت 2تا3 روز در دمای اتاق نگهداری کرد ولی پس از برش دادن می بایستی در یخچال نگهداری شود. بهتر است که دمای خربزه هنگام مصرف برابر با دمای اتاق باشد . از آن می توان به عنوان سالاد و یا صبحانه استفاده نمود. زغال اخته منبع غنی از ویتامین C و همچنین فیبر می باشد. هنگام خرید دقت کنید که زغال اخته ها براق بوده و رنگ شان قرمز بسسیار تیره باشد که دلیل بر تازگی آنهاست. آنها را می توان به مدت 2هفته در یخچال نگهداری کرد. قبل از مصرف زغال اخته ها آنها را به خوبی با آب سرد شستشو دهید. زغال اخته دارای طعم بسیار ترشی است که شاید خوشایند ذائقه تمام مردم نباشد. بدین منظور می توان از آن به عنوان طعم دهنده سس ها و یا در انواع نان و کیک استفاده نمود. هلو این میوه منبع خوب ویتامین A می باشد و در فصل تابستان به بازار می آید. بسیار معطر است. از خریدن میوه هایی که در بعضی از نقاط دارای نرمی هستند و یا ضربه خورده یا رنگ سبز دارند، خودداری کنید. هلو در درجه حرارت اتاق به مدت چند روز (3-2) روز قابل نگهداری می باشد. برای نگهداری طولانی ، باید در یخچال نگهداری شوند. چون هلو به ضربه و فشار خیلی حساس است، بهتر است که نگهداری و حمل آنها به دفت انجام شود. هلو بشکل خام در انواع سالاد ، شربت ، پوره و پخته آن بصورت مربا ، مارمالاد مصرف می شود. گلابی گلابی منبع خوب ویتامین C می باشد. پائیز و زمستان فصل رسیدن این میوه است. گلابی باید تحت فشار اندکی رسیده شود. رنگ میوه براساس نوع و واریته آن متفاوت است . نگهداری این میوه در درجه حرارت معمولی سبب می شود که کمی نرم شود. سپس پس از یکی دو روز که در یخچال نگهداری شد، کاملاً رسیده است. هنگامی که گلابی را ورقه می کنید بهتر است سطح آن را باعصاره لیمو آغشته کنید تا از تغییر رنگ گلابی جلوگیری شود، برشهای گلابی خام برای سالاد مصرف می شود. گلابی پخته نیز لذیذ است و در کپکها و تارترها بکار می رود . گاهی همراه با پنیر یا گوشت نیز سرو می شود. توت وحشی منبع عالی ویتامین C و فیبر می باشد.فصل رسیدن آن تابستان است. این میوه باید سفت، گوشتی و کاملاً پر رنگ باشد. نگهداری توت وحشی در یخچال یا درجه حرارت معمولی اتاق فرقی ندارد. به هرحال 2-1 روز قابل نگهداری می باشد. بهتر است این میوه را به هنگام مصرف، بشوئید. توت وحشی بشکل میوه تازه در انواع دسرها، سالادها لکار می رود. توت وحشی پخته در انواع کلوچه و مربا مصرف می شود. انبه این میوه منبع عالی ویتامین های CوA شناخته شده است. در تابستان می رسد.پوست زرد-قرمز دارد. به آهستگی می رسد. طعم شیرین دارد. بهتر است برای رسیدن کامل انبه ، چند روزی در درجه حرارت معمولی اتاق نگهداری شود. پوست آن را بگیرید و داخل آن را بگیرید و داخل آن گود کرده و خارج کنید. البته بهتر است کاسه ای زیر دست خود بگذارید تا آب آن هدر نرود. انبه بشکل خام، در انواع سالاد و خوراکیها مصرف می شود. کدو سبز سرشار از ویتامین C بوده و اغلب در فصل تابستان مصرف می شود. هنگام خرید کدو آنهایی را جدا کنید که قطر کمی داشته و پوست شان براق باشد. کدو سبز را می توان به مدت 3روز یا بیشتر در یخچال نگهداری نمود. خیار خیار سرشار از آب بوده و برای تشنگی مناسب است و در فصل تابستان خریداران بسیاری دارد. خیارهای قلمی جوانتر بوده، پوست شفاف و گوشت لطیفی دارند. پوست خیار می بایستی سبز تیره باشد. خیار را می توان به مدت 5 روز یا بیشتر در یخچال نگهداری کرد. هنگام مصرف آنها را به خوبی شسته و در صورتیکه روی پوست آنها واکس مالیده باشند،حتماً با دقت آنها را پوست بگیرید. نعناع،نمک ، سرکه و سایر سبزیجات معطر را می توان به آن اضافه کرد. هویج منبع غنی از ویتامین A بوده و فصلی که در آن به صورت تازه به بازار می آید پاییز است. هویج های جوان ، لطیف و کوچک ، شیرین ومناسبند. از انتخاب هویج هایی که که نرم ،چروک خورده ویا دارای لک هستند خودداری کنید.هویج را می توان به مدت یک هفته یا بیشتر در یخچال نگه داشت. برای آب پز کردن هویج آن را در آب نمک یا بخار به مدت 8 تا 12 دقیقه بجوشانید. مدت زمان 5 دقیقه برای پخت هویج های ریز کافی است. هنگام پخت در ظرف را نگذارید. اضافه کردن نعناع برای خوش عطر و طعم کردن آن مناسب است. بادمجان منبع خوب فیبر غذایی است. فصل اصلی رسیدن و مصرف آن تابستان است. پوست بادمجان باید نرم، براق و سفت باشد. سر آن باید سبز و تازه باشد. باید نسبت به اندازه سنگین باشد.بادمجان باید در هوای سرد یا یخچال نگهداری شود. پس از چند روز بادمجان کیفیت خود را ازدست می دهند. پوست بادمجان خوردنی بوده و منبع بسیاری از مواد مغذی است.البته مردممعمولاً پوست کنده آن را ترجیح می دهند.

انزال زودرس شایع‌ترین مشکل جنسی مردان و پیشگیری..
جمعه ۱٧ خرداد ،۱۳۸٧ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ

انزال زودرس شایع‌ترین مشکل جنسی مردان و پیشگیری..

انزال زودرس شایع‌ترین مشکل جنسی مردان است که تاثیرات عمیقی برزندگی زناشویی افراد دارد
اغلب کسانی که دچار این بیماری هستند به دلایل مختلف اخلاقی و فرهنگی از مراجعه به پزشک امتناع می‌کنند.
چندی قبل پوشه قطور سوالات خوانندگان <سلامت> را ورق می زدم که با نکته جالبی مواجه شدم. بسیاری از خوانندگان <سلامت> یک سوال مشابه داشتند و یک موضوع و بیماری را مورد پرسش قرار داده بودند، سوالی که پیش از این هم بارها با آن مواجه شده بودم. سوالی که افراد از پزشک معتمد خود می پرسند. این سوال درباره بیماری است که بسیاری از مردها از آن شکایت دارند اما صحبت از آن را بی‌حیایی می‌دانند و گمان می‌کنند این مشکل بیماری نیست و طبیعت و ویژگی بدن آنها این‌گونه است و رفع آن یک نوع زیاده خواهی است. درحالی که با مراجعه به پزشک به راحتی می‌توان از رنج بیماری <انزال زودرس> خلاص شد.

درددل جوانان
اگر بیماری اختلال نعوظ شایع‌ترین بیماری جنسی مردان بالای 40 سال باشد، قطعا انزال زودرس شایع‌ترین بیماری جنسی مردان زیر 40 سال است. حتی برخی از دانشمندان با در نظر گرفتن کل مبتلایان این بیماری نسبت به کل جمعیت مردان، انزال زودرس را شایع‌ترین بیماری جنسی در کل مردان می‌دانند.
در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته که امکان آمارگیری در این زمینه وجود دارد، برآورد می شود30 تا 70 درصد مردان به نوعی در طول عمر خود دچار این بیماری می شوند. در ایران آمار دقیقی در این‌باره وجود ندارد، چرا که اغلب کسانی که دچار این بیماری هستند به دلایل مختلف اخلاقی و فرهنگی از مراجعه به پزشک امتناع می‌کنند. اگرچه همه این بیماران از یافتن راه‌حلی برای رهایی از شر آن خوشحال می‌شوند.
مشکل مردها ، درددل زن‌ها
انزال زودرس عبارت است از انزالی که زودتر از زمان دلخواه زوجین رخ دهد و باعث نارضایتی یک یا هر دوی آنها شود. یعنی حتی اگر زوجه نیز در اغلب نزدیکی‌ها احساس کند که انزال همسرش زود تر از زمان مورد انتظار اوست و این حالت باعث نارضایتی او شود، حتی اگر مرد چنین احساسی نداشته باشد، انزال مرد، زودرس بوده و باید بررسی شود. به عبارتی اگر انزال مردی پس از 8 دقیقه صورت گیرد و همسرش در عرض 5 دقیقه ارضا شود، انزال مرد به موقع بوده و زودرس محسوب نمی‌شود. در حالی که اگر مردی حتی پس از 20 دقیقه فعالیت جنسی به انزال برسد ولی همسرش پس از 35 دقیقه ارضا شود، انزال مرد زودرس در نظر گرفته می‌شود.
نکته بسیار مهمی که وجود دارد این است که انزال زودرس در بسیاری از افراد و در برخی از موارد وجود دارد ولی آن انزال زودرسی بیماری تلقی می شود که در بیش از 50 درصد نزدیکی‌های فرد رخ دهد. یعنی مردی دچار بیماری انزال زودرس است و باید درمان شود که در بیش از نیمی از موارد نزدیکی های خود دچار انزال زودرس شود.

نکته بسیار مهمی که وجود دارد این است که انزال زودرس در بسیاری از افراد و در برخی از موارد وجود دارد ولی آن انزال زودرسی بیماری تلقی می شود که در بیش از 50 درصد نزدیکی‌های فرد رخ دهد. یعنی مردی دچار بیماری انزال زودرس است و باید درمان شود که در بیش از نیمی از موارد نزدیکی های خود دچار انزال زودرس شود.
هیجان بی‌مورد
انزال زودرس در اغلب موارد یک مشکل روانی محسوب می شود و در آن اندام‌های تناسلی فرد اصلا دچار اختلال نیستند. در واقع تصور می‌شود کسانی که دچار انزال زودرس هستند، در اولین تجربیات جنسی خود برای رسیدن به انزال زودتر به دلایل مختلف فرهنگی و گاهی مذهبی تحت استرس بوده اند و همین تصور و ذهنیت اولیه در طول زندگیشان باعث ایجاد انزال زودرس شده است.
البته آنچه مسلم است ، این است که زنان معمولا دیرتر از مردان ارضا می‌شوند و عدم آگاهی زوجین از چگونگی ایجاد تطابق، زمان طولانی ارضا شدن زوجه و زمان کوتاه‌تر زوج، باعث نمود بیشتر و عذاب آورتر این مشکل می‌شود. در حالی که می‌توان با یک آموزش درست در این زمینه از احساس نارضایتی زوجین جلوگیری کرد.
مشکلات روانی که به اشکال مختلف می‌توانند باعث ایجاد انزال زودرس شوند زیادند. مثلا اضطراب، هیجان و استرس‌های روانی که فرد در زندگی روزمره خود دچار آنها می شود در بروز بیماری انزال زودرس نقش مهمی ایفا می‌کنند. معمولا این هیجانات و استرس‌ها باعث می‌شوند تا فرد در حین نزدیکی توانایی خود را در راحتی و تمرکز روی رابطه جنسی از دست داده و انزال زودرس رخ دهد. یکی دیگر از مسایلی که از طریق ایجاد مشکل روانی باعث بروز انزال زودرس می‌شود، ترس از بروز اختلا‌ل نعوظ است. در واقع ترسی که فرد نسبت به از دست دادن نعوظ دارد باعث می‌شود تا به صورت ناخودآگاه انزال زودتر از موعد رخ دهد. البته در موارد نادری هم مصرف برخی داروها مثل بعضی از داروهای اعصاب باعث بروز انزال زودرس می‌شود.
تاخیر دلپذیر
برای درمان انزال زودرس باید ابتدا حجب و حیای کاذب را کنار گذاشت و به روانپزشک مراجعه کرد. روانپزشک بر اساس نتایج بررسی‌های که می‌کند معمولا دو یا هر سه روش درمان اصلی انزال زودرس را تجویز می‌کند، یعنی: سکس درمانی، دارو درمانی و روان درمانی.
روش سکس درمانی چهار مرحله دارد. در مرحله اول، فعالیت جنسی شروع شده و به صورت معمول ادامه می‌یابد. در مرحله دوم، وقتی احساس انزال به فرد دست داد، فعالیت جنسی باید فورا متوقف شده و بیمار باید سر‌آلت تناسلی خود را محکم فشار دهد وبرای چند ثانیه نگه دارد تا احساس انزال از بین برود. در مرحله سوم ، باید برای حدود2 تا 3دقیقه صبر کرد و سپس دوباره به فعالیت جنسی ادامه داد. این مراحل باید تا زمانی که دلخواه زوجین باشد، تکرار شود. انجام این روش به تدریج باعث طولانی شدن زمان انزال در مرد می‌شود، البته می توان به جای فشار دردناک سر آلت برای 2 تا 3 دقیقه رابطه جنسی را قطع کرد و دو مرتبه شروع کرد.
برای درمان انزال زودرس به روش دارو درمانی، از داروهای زیادی می‌توان استفاده کرد که رایجترین آنها انواعی از ضدافسردگی‌ها به نام مهارکننده‌های اختصاصی بازجذب سروتونین مثل سرترالین، فلوکستین و پاروکستین هستند. البته این داروها از طرف اداره نظارت غذا و داروی آمریکا برای درمان انزال زودرس تایید نشده اند. معمولا یک قرص با دوز کم چند ساعت قبل از نزدیکی به خوبی می‌تواند زمان انزال را به مقدار قابل‌ملاحظه‌ای افزایش دهد.
البته باید در نظر داشته باشید که هر یک از این داروها می‌توانند عوارض خاص خود را به همراه داشته باشند. عوارضی مثل اختلالات خواب، مشکلات قلبی و غیره که هر یک به تنهایی ایجاب می‌کند تا این داروها را تحت نظر پزشک مصرف شود. یکی دیگر از روش‌های دارودرمانی که می تواند در درمان انزال زودرس مفید باشد، مالیدن ژل یا کرم لیدوکائین روی آلت تناسلی مذکر است که از طریق کاهش احساس آلت تناسلی، باعث طولانی شدن زمان انزال می‌شود. این روش با قطع مصرف لیدوکائین، تاثیر خود را از دست می‌دهد. در روان درمانی، خصوصا در کسانی که به سکس درمانی و دارودرمانی پاسخ مناسبی نمی‌دهند، مشکل زمینه‌ای روانی فرد از طریق صحبت کردن و مشاوره بر طرف می‌شود. این روش هم باید توسط یک متخصص انجام شود

premature ejaculationانزال زودرس/انزال سريع/ارضای سريع
جمعه ٦ مهر ،۱۳۸٦ :: نوشته شده توسط دکتر جواد رضا باهوش در ساعت ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ

What is premature ejaculation?

Premature ejaculation is uncontrolled ejaculation either before or shortly after sexual penetration, with minimal sexual stimulation and before the person wishes. It may result in an unsatisfactory sexual experience for both partners. This can increase the anxiety that may contribute to the problem. Premature ejaculation is one of the most common forms of male sexual dysfunction and has probably affected every man at some point in his life.^1,²

What causes premature ejaculation?

Most cases of premature ejaculation do not have a clear cause. With sexual experience and age, men often learn to delay orgasm. Premature ejaculation may occur with a new partner, only in certain sexual situations, or if it has been a long time since the last ejaculation. Psychological factors such as anxiety, guilt, or depression can cause premature ejaculation. In some cases, premature ejaculation may be related to an underlying medical cause such as hormonal problems, injury, or a side effect of certain medicines.

What are the symptoms?

The main symptom of premature ejaculation is an uncontrolled ejaculation either before or shortly after intercourse begins. Ejaculation occurs before the person wishes it, with minimal sexual stimulation.

How is premature ejaculation diagnosed?

Your health professional will discuss your medical and sexual history with you and conduct a thorough physical examination. Your doctor may want to talk to your partner as well. Because premature ejaculation can have many causes, your health professional may order laboratory tests to rule out any underlying medical problem.

How is it treated?

In many cases, premature ejaculation resolves on its own over time without the need for medical treatment. Practicing relaxation techniques or using distraction methods may help you delay ejaculation. For some men, stopping or cutting down on the use of alcohol, tobacco, or illegal drugs may improve their ability to control ejaculation.

Your health professional may recommend that you and your partner practice specific techniques to help delay ejaculation. These techniques may involve identifying and controlling the sensations that lead up to ejaculation and communicating to slow or stop stimulation. Other options include using a condom to reduce sensation to the penis or trying a different position (such as lying on your back) during intercourse. Counseling or behavioral therapy may help reduce anxiety related to premature ejaculation.

Certain antidepressant medicines called selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs), such as fluoxetine (Prozac), paroxetine (Paxil), and sertraline (Zoloft), are sometimes used to treat premature ejaculation. These medicines are used because a side effect of SSRIs is inhibited orgasm, which helps delay ejaculation. The use of SSRIs for the treatment of premature ejaculation is not related to depression and is considered an "off-label" use.